Ana içeriğe atla

Gelişebileceğinize İnanmanın Gücü – Carol Dweck [TED]



Küçükken derslerden hep en iyi notu almaya çalışanlardım. Bu yüzden de öğrenme sürecini atlayarak, nota odaklanmış oldum ama hırslı, en yüksek notu almak için her türlü yolu deneyenlerden değildim. Sadece en yüksek notu almayınca, kendimi başarısız hissederdim. Üzülürdüm. Aptal hissederdim. Üniversite sınavında da istediğim puanları alamadığım da, ki aslında güzel puan almıştım şu an değerlendirdiğimde, bıraktım. Sonrasında egosu yüksek bir manyakla yılımı geçirdim. Daha da ezikleştim ve kendi kendime yaşayamayacak duruma geldim. Ancak terk edildikten sonra, aslında hayatım biraz daha anlam kazanmaya başladı. Terk edilme sürecimi daha sonra yazacağım. Biraz daha kendime önem verdim, yılalr sonunda değerli olduğumu düşünmeye başladım. Yukarıdaki Carol Dweck'i dinleyince de, gerçekten de sürecin önemini görüyorum. Hata yapmaktan deli gibi korkan ben, kendi hazinelerimi kullanmayı bilememiştir. Çünkü zamanında benim için en iyisi olmayacaksan bir şey olmanın bir anlamı yoktu. Oysa en iyisi olmam da çok zordu. Çok çalışmak gerekiyordu ama bende o güç umutsuzlukla kayboluyordu. Kaçış süreci başlıyordu.Şimdi ise learning curve' e odaklanıyorum. Gerçekten de başkalarına göre değil, öğrenme sürecinden zevk almak lazım.

Lisedeki sınıfımı hatırlıyorum. Çalışkan olanlara, benim gibi, inek diyerek aşağılarlardı. Zeka ödüllendirilirdi ve biz saf kafalar bunlardan etkilendik. Oysa çalışkanlık süreç ödüllendirilmeliydi.  Kimse çalışmadan bir şey başaramaz, ya kafasında kendi kendine çalışan bir makinesi vardır ya da zorla kafayı çalıştırıyordur.

Beni burda okuyan öğrenci varsa, çalışkanlığı yüzünden okulda aşağılanıyorsa, sakın ama sakın onları dinlemesin. Yıllar geçecek ve o cool görünen kişiler, çok aptal görünecek, hatta o cool lar bile evlenip çocukları olduğunu veya çalışma hayatına girdiklerinde ne kadar aptal davrandıklarını anlayacaklar. Genelde Amerikan dizilerinde olur ya, zaman geçer, yıllar sonra o kötü davrandıkları arkadaşlarını bulup özür dilerler.

Kendi gelişiminize odaklanın insanlık, kaç yaşında olursanız olun.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Parenthood

Son zamanlarda yine severek izlediğimiz bir aile dizisi.. Zaten böyle ailelerin yer aldığı destekleyici dizileri küçüklüğümden beri sevmişimdir. Eskiden de 7th Heaven vardı, o da çok güzeldi. Onda daha fazla doğruyu yapmaya yönelik bir misyon vardı. Bu dizi ise daha modern ona göre. ama yine de güzel hayallerden, örnek ailelerden de vazgeçmemiş; dağılmış gibi görünen aileleri gösterirken de.

Mülakattan hisse

Geçenlerde ODTÜ İktisat yüksek lisans mülakatına girdim. Niyet mektubuma ekonometrinin hata terimi üzerine kurulu olmasının beni etkilediğinden bahsetmiştim. Oysa ki salaklıkmış, mülakatta okuyan hoca güldü. Bu senin ezbere eğitim aldığını gösterir dedi. Ben de evet dedim O andan sonra canım bir şeye çalışmak istemiyor

Mükemmellik üzerine Can Dostum Filminden

“Mükemmel değilsin. Seni şüpheden kurtarayım tanıştığın o kız da mükemmel değil. Asıl soru birbiriniz için mükemmel olup olmadığınız. Önemli olan bu... " Son zamanlarda eksiklik algısı üzerine düşünüyorum. Bence hep mükemmelliği arıyoruz ama hep bir şeyler eksik ve öyle olacak. Mükemmellik imgesinden vazgeçmek istiyorum bugünlerde çünkü mükemmelliği düşündükçe hiçbir şey yeterli gelmiyor ve mutlu olmuyorum. Buna rağmen yukardaki cümle öyle güzel ki.. Alt beyinsel bir şey mi? Salt gerçeklik mi?