Mülakattan hisse

Geçenlerde ODTÜ İktisat yüksek lisans mülakatına girdim. Niyet mektubuma ekonometrinin hata terimi üzerine kurulu olmasının beni etkilediğinden bahsetmiştim. Oysa ki salaklıkmış, mülakatta okuyan hoca güldü. Bu senin ezbere eğitim aldığını gösterir dedi. Ben de evet dedim

O andan sonra canım bir şeye çalışmak istemiyor

Hatta ders çalışmayı bırakayım diyorum çünkü severek yapmıyorum

Sadece severek yaptığım şeyleri okuyayım

Onları geliştirmeye çalışayım

Çünkü aksi olunca akıntıya karşı kürek çekmiş gibi oluyor

Kolayca unutuyorum

Boşuna zaman kaybı

ama bunu yapabileceğime de inanmıyorum

Aslında her şeyi bırakıp 1 sene boyunca sadece roman okusam, istediğim bilgilendirmeleri okusam, gezsem, insanlarla görüşsem, kurslara gitsem..

Genelde ders çalışma çabam, sonradan pişman olurum korkusuyla oldu hep.

Sevdiğim şeyleri bulamadım

Sordum kendime ama sorgulamadım, bilinç kapalıydı. Bilmek ama ulaşamamak, sonra da çelişkilerle yaşamak

27'me geldim ve hayatta bir şey başarabilmiş değilim

Kendimle gurur duyduğum hiçbir şey yapmıyorum

İşe gidiyorum, geliyorum, uyuyorum, bu mu hayat?

Filmlerdeki gibi de olmayacak

Şükür kısmı da var

Çok şükredince de daha fazlasını istemiyorsun, çabalamak da istemiyorsun

Azla yetinmeyen çoğu bulamaz evet ama azla yetinen de çoğu bulamaz

Öz: Ezbere eğitime odaklanma ama o zaman sınavlarda da ezber çıkmasın!