Ana içeriğe atla

Don't steal my hope!

The Big C'de bir bölümde geçiyordu bu söylem. Hoşuma gitti, insanın elinde sadece bir umudu varsa, onu almamalı. Hayal dünyasında yaşıyorsa, belki gerekebilir ama mutlu olduğu, gururlandığını ya da umut ettiğini almamalı elinden.
Bunun mantıksal olarak tam doğru olduğunu söyleyemem ama alt beyinsel olarak beğendim

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Parenthood

Son zamanlarda yine severek izlediğimiz bir aile dizisi.. Zaten böyle ailelerin yer aldığı destekleyici dizileri küçüklüğümden beri sevmişimdir. Eskiden de 7th Heaven vardı, o da çok güzeldi. Onda daha fazla doğruyu yapmaya yönelik bir misyon vardı. Bu dizi ise daha modern ona göre. ama yine de güzel hayallerden, örnek ailelerden de vazgeçmemiş; dağılmış gibi görünen aileleri gösterirken de.

Mülakattan hisse

Geçenlerde ODTÜ İktisat yüksek lisans mülakatına girdim. Niyet mektubuma ekonometrinin hata terimi üzerine kurulu olmasının beni etkilediğinden bahsetmiştim. Oysa ki salaklıkmış, mülakatta okuyan hoca güldü. Bu senin ezbere eğitim aldığını gösterir dedi. Ben de evet dedim O andan sonra canım bir şeye çalışmak istemiyor

Mükemmellik üzerine Can Dostum Filminden

“Mükemmel değilsin. Seni şüpheden kurtarayım tanıştığın o kız da mükemmel değil. Asıl soru birbiriniz için mükemmel olup olmadığınız. Önemli olan bu... " Son zamanlarda eksiklik algısı üzerine düşünüyorum. Bence hep mükemmelliği arıyoruz ama hep bir şeyler eksik ve öyle olacak. Mükemmellik imgesinden vazgeçmek istiyorum bugünlerde çünkü mükemmelliği düşündükçe hiçbir şey yeterli gelmiyor ve mutlu olmuyorum. Buna rağmen yukardaki cümle öyle güzel ki.. Alt beyinsel bir şey mi? Salt gerçeklik mi?